24 11 2015

KENDİME NOT!!!

Kendimi tekrarlamaktan ibaret bir hayatım var sanki uzun zamandır. Ne ileri gidebiliyorum, ne de geri gidebiliyorum. Çiviyle çakmışlar beni oraya ve ben hiç bir yere kıpırdayamıyorum sanki. Her geçen yılımın arkasından küçüklüğüme verdiğim hatalar ve biraz zaman sonra doğrusunu yaşayacağıma dair hayallerim var. Bitmek tükenmek bilmiyor ama bir o kadar da zaman geçtikçe geç kalmışlık hissi veriyor hep. Bedenim buna hep karşı çıkıyor. Dışardan görünenin yarısı kadar bile hayatım yok aslında, çok şükür diyeceklerim hariç. Ama iyiki çok şükür diyebildiklerim var. Ailemden, eskilerden, arkadaşlıklardan, yapmayı tam olarak hayal etmesem de bir anda hayatımda beliriveren küçük ve güzel olaylardan dolayı çok şükür diyebiliyorum. Hayal kurmaktan vazgeçtiğim an biliyorum ki ben ben olmaktan çıkarım. Ama yıkılmalarını izlemek hele de en zihnim açık, belkide gençken en kendime güvenebileceğim zamanlarımda, ne kadar acı geliyor. Ne kadar sahte geliveriyor bir anda herşey. Sonra hep saçma kendi dünyama geri dönüyorum. Kendime acı çektiriyorum ve bunu engelleyemiyorum. Ah Türkan abla ahh keşke herşey senin dediğin kadar enerjiye bağlı olsaydı, özellikle de istemeye. Kağıda dökmeye mesela... Kendime not: Hayat hayallere sığınacak kadar pembe değil, sen zaten pembeyi de öyle sevmezsin. Koyu renkler hiç dolabından eksik olmaz ya hani; ya kendine dürüst ol bu hayatta ve herşeyin gelip geçici olduğunu anla ya da tam dibine bat o zifiri karanlıklarda... Yolun ayrımına geldiğin her an yanlış yolu seçmektense, hiç değilse etrafındaki alternatif yolları dene. Hiç olmazsa yapabileceğin yanlış sayısını uç noktalara taşımak zorunda kalmazsın...... Devamı

13 09 2015

Özledim Be Adam...

Biri için uzun süredir böyle şeyler hissetmemiştim sanırım. Eninde sonunda bende sevmeliydim ve bu sen oldun, en güzel yaşlarımın yaz ayları.. En çok kimseye benzemeyen tarafını sevmiş olmalıyım ki sabahları seninle uyanıyorum. Keşke bu kadar çabuk bitmeseydi.Ama bitişinde bile 'neden, hangi ihtimaller var, nasıl bir anda bu noktaya geldik, bu kadar gurur ve sözde düşünceler mi bu hale getirdi bizi yoksa herşey karşılıksız mıydı?' soru işaretleri olacak kafamda. Olmasını istemiyorum, Senin de dediğin gibi rüzgarı hissedip rengini tutturamamak istemiyorum. Her ay dolunay çıktığında sensiz bakıp iç çekmek istemiyorum. Bu kadar uzak kalmak fazla geliyor bana, aynı şehirde aynı havayı soluyorken, böyle özlemek fazla geliyor bana. Ya bi yerden çıkarsan diye umut etmek fazla geliyor bana. Ama yinede içinde adın geçen her cümlede kalbimin böyle atması dursun bir yana beraber dinlememiş olsak da sadece senin dinlediğin şarkıları dinlemek bile beynimin senle dolmasını sağlayabiliyor. Her içtiğimde seninle karşılıklı içiyormuşuz gibi hissetmekse yetersiz.. Fazlasını ister gibi arsızca benle mutlu olmanı istiyorum durmadan. Sence de fazla birşey mi istiyorum? Özledim işte... ... Devamı

24 01 2012

                                                                 |  görsel 1

Sabah kuş seslerini duyarak uyanmak kadar saf hayaller.Bir bebeğin elleri kadar yumuşak,gün görmemiş,kokusu kadar temiz içine çektiğinde yaşanılan huzur,mutluluk...Bir o kadar yalancı,ıssız..Sadece bir bulutun gökyüzünden geçmesi gibi,bir anda yok olması gibi,bir çölde yalnız,bir bulutun gelip de sana umut dağıtmasını bekler gibi hayaller... Devamı

24 01 2012

Üzülmeseydim Yazar Mıydım?!

Üzülmeseydim Yazar Mıydım?! |  görsel 1

Bazen çığlıklar atmak istiyorum hayata karşı...Hayat her canımı sıktığında bende onun canını sıkmak istiyorum...Ne yazık ki değiştiremeyeceğim şeyleri görüp tekrar tekrar üzülüyorum..Sanırım ben başkalarına, herşeyin çözümü vardır ölümden başka derken, dert ortağı olabiliyorum da;kendimi en can alıcı noktadan vurmayı da başarıyorum.Ölümden başka..! En çok sevdiklerin gidince için yanar.Hayata yenilirsin.En çok onlar üzülünce üzülürsün,belkide o an hayata küsersin..Ama hayat sana oyunlar oynarken,sen buna kendini öyle kaptırırsın ki en değerli dediklerinin hiç bir önemi kalmaz o anda..Küçük insanların büyük sıkıcı oyunları.. İnsan ne zaman yorulur hayattan,ne zaman gitmek ister dinlenmek için?Kimse bilemez,ama hep düşünür.Tıpkı şuan hissettiğim tüm acı,tüm saçma şeyler gibi..Aklıma girmeseydi yazar mıydım bunları bilmiyorum!! Yazıyorum ama ağlamak istiyorum bir yandan.Sahte mutluluklarım,beni gerçekle yüzleştirmesin diye dua ediyorum..Korkuyorum..Hiç birşeyden değil yaptıklarımdan veya karşılaşacaklarımdan korkuyorum...Ağlamak da çare etmiyor ki bir saatten sonra...Ben sadece acımda da geçici mutluluklarımda da yazıyorum..Elimden başka birşey gelmiyor ki :( Devamı